Logo onseilandschouwen.nl


Clownspersonage Mimus speelt vanaf januari in Zeeuwse ziekenhuizen. FOTO: Carrie Frederiks
Clownspersonage Mimus speelt vanaf januari in Zeeuwse ziekenhuizen. FOTO: Carrie Frederiks (Foto: Carrie Frederiks)

Mimus: CliniClown van Zeeuwse bodem

Martin Hoevenaars, alias clown Mimus, komt vanaf 1 januari de CliniClown-gelederen in Zeeland versterken. Met het jubileum van de CliniClowns (25 jaar) in het achterhoofd, vindt hij het nu een mooie tijd om in te stappen.

door Carrie Frederiks

ZEELAND - Hoevenaars begon zijn carrière als maatschappelijk werker maar al tijdens zijn studie kwam hij in aanraking met het theater. "Een vriend, die bij een toneelgroep zat, vond dat ik wel een goede kop had en zodoende ben ik het amateurtheater ingerold. Daar ging een wereld voor mij open," vertelt hij vrolijk. "Na mijn studie belandde ik voor een project in Suriname. Vanwege taalbarrières en doordat sommige cliënten niet konden praten, merkte ik dat ik veel non-verbale communicatie gebruikte. Samen met de bewoners van die instelling heb ik toen ook een paar theaterproducties gemaakt waar veel mime en weinig tekst in zat." Eenmaal terug in Nederland is Hoevenaars in Antwerpen naar de mimestudio gegaan en droomde hij van een baan in de artistieke wereld. "Ik heb in die tijd ook al bij de CliniClowns gesolliciteerd maar werd afgewezen omdat ik onvoldoende speelbagage had. Toen zich vorig jaar weer een vacature voordeed, werd ik gelukkig wel uitgenodigd voor de auditieronde. Ik kwam aanrijden en had meteen het gevoel: Hier woon ik, hier ben ik thuis. Tijdens de tweede auditieronde zag ik pas voor het eerst van mijn leven een CliniClown," bekent Hoevenaars grinnikend. Hoe komt het dan dat hij toch zo zeker wist dat hij CliniClown wilde worden? "Het is een artistiek vak maar het is ook dienend. Dat is precies hoe ik ben." Uiteindelijk werd hij aangenomen en maakte hij na een intensieve training zijn eerste speelmeters in het VUMC.

Samen in de verbeelding

Even denkt hij terug aan die begintijden zegt dan: "Ik ben nog steeds zenuwachtig als ik moet spelen. Gezonde spanning is goed. Alles wat we op de vloer doen is improvisatie. Vooraf moet je de juiste voorwaarden scheppen. Daar bedoel ik mee dat je openstaat voor de verbeelding, voor je speelmaatje en, het allerbelangrijkste, voor het kind. Je hebt die spanning nodig om alle registers open te zetten. De kern is dat je openstaat voor wat het kind aangeeft. Dat maakt het een vak. Het is geen vrijwilligerswerk zoals veel mensen denken. Je moet behoorlijk wat speelminuten in je rugzak hebben waaruit je kunt putten; waarmee je op ieder moment kunt beginnen. Als je op een afdeling komt, ligt in de ene kamer een baby en in de volgende een puber. Je kunt dus niet hetzelfde doen. Je moet kunnen schakelen in je spel. Je wilt uiteindelijk samen met het kind in de verbeelding stappen.

Mimus is Martin

Het clownspersonage Mimus is geen rol die ik aanneem maar een deel van mezelf. Mimus is Martin, alleen de accenten liggen anders. Alles wat ik in het verleden heb gedaan, komt voor mij in de CliniClowns samen en komt het dichtst bij wie ik ben," zegt hij ten slotte.

1 reactie
Meer berichten