Logo onseilandschouwen.nl


Foto:

Je leert genieten van onbenullige dingen

Margo Nije werd geboren in Vlissingen, maar groeide op in Oudelande aan een afgelopen polderweggetje tussen de boerderijen en boomgaarden. Op dit moment zit ze voor een internationale grafische stage op Malta.

door Rachel van Westen

"Tot een paar weken voordat ik wegging, wist ik zelf niet of Malta nou in Spanje, Italië of ergens bij Kreta ligt, maar voor alle duidelijkheid: Het ligt bij Italië", vertelt Margo. Ze had verschillende redenen voor haar vertrek. In de eerste plaats wilde ze zichzelf als student Grafisch Vormgever laten inspireren door een nieuwe omgeving in een onbekend gebied. "Ik vind het belangrijk om altijd naar vernieuwing te zoeken, zodat je nooit aan een bepaalde stijl vast gaat zitten. Daarnaast wilde ik mezelf ook als persoon gaan ontwikkelen. Als Zeeuwse ben ik altijd heel erg binnen de 'ons kent ons' cultuur gebleven, maar toen ik overstapte naar de opleiding Grafisch vormgever in Dordrecht, kwam ik erachter dat de wereld veel groter was dan de appelboomgaard in de achtertuin en de drie dorpjes in onze omgeving. Ik weet nog dat ik me erover verbaasde hoe groot de 'grote' steden eigenlijk waren, toen ik voor het eerst naar mijn opleiding ging. Dat was één van de redenen dat ik meteen alert was toen ik 'buitenlandse stage' hoorde vallen. Mijn wereld verbreden, de wijde wereld gaan ontdekken op eigen kracht. Eigenlijk had ik er nooit serieus over nagedacht, en ik was ook zeker niet van plan om er nu serieus over na te gaan denken. Het enige wat ik kon denken was; Ik ga dit doen. En, dat heb ik gedaan!"

Op het gemakje

"Er zijn ongelofelijk veel verschillen met Malta en het kleine Oudelande. Alles gaat hier zo makkelijk, zo op het gemakje. Aan de ene kant leeft dat heel chill. Aan de andere kant is het ook niet ideaal. Sommige dingen die geregeld moeten worden, gebeuren gewoon niet. Dat heeft er wel voor gezorgd dat ik enorm ben ontstrest. Je leert genieten van de kleine onbenullige dingen. Zo zit de deurkruk van de badkamer los. En toch, elke keer als mensen hem eruit trekken omdat ze het niet weten, geniet ik daar weer van en vind ik het eigenlijk ook prima om hem nog maar niet te maken. Maar een van de grootste verschillen is wel de 'ons kent ons-cultuur'. Zeeland is in mijn ogen een plek waar je een hechte gemeenschap hebt, waar je als buitenstander toch eerst even gecheckt wordt, voordat ze je vertrouwen. Hier in Malta is dat zo anders. De eerste week dat ik er was, gingen we stappen met collega's. Iedereen nam wel iemand mee die hij of zij kent. Ik heb hier echt zo van kunnen genieten. Het is een cultuur waar mensen elkaar helpen 'no matter what', en dat is tof. Deze open cultuur is iets waar we in Zeeland toch nog wel wat van mogen en kunnen leren", besluit Margo.

Palmbomen knuffelen

"Momenteel mis ik vooral het thuisfront nog heel erg", vervolgt Margo. "Als je hier zit, tweeduizend kilometer van huis, besef je pas hoeveel iedereen altijd voor je gedaan heeft. Dat was vooral in het begin wel pittig. Daarnaast gaat het leven thuis ook gewoon door en als er grote, soms heftige dingen gebeuren, wil je er gewoon zijn voor mensen die er ook altijd voor jou zijn geweest. Natuurlijk zorgen WhatsApp en FaceTime wel voor verbinding, maar het blijft toch wat afstandelijker. Qua natuur mis ik het hele groenige wel. Ik mag niet klagen, want als ik naar buiten loop kan ik de palmbomen knuffelen, maar gewoon lekkere grasvelden of grasbermen zijn hier bijna niet. Ik kan wel zeggen dat ik de zee mis, maar dat is onzin. Ik zit hier op een eiland midden in de oceaan, dus water genoeg! De rust mis ik dan weer wel. Het is dagelijkse kost dat je wakker wordt van toeterende auto's, vuilniswagens die om tien uur in de avond komen, of zelfs een metalen bak die aan een kraan op vijf hoog leeg valt. Rust is anders", lacht Margo.

Ben jij of ken jij een Zeeuw die (tijdelijk) in het buitenland woont? Mail naar redactie.oes@persgroep.nl

Meer berichten




Shopbox