Logo onseilandschouwen.nl


Foto: Mariska den Hartog

Boeken met Zonnemaire als decor

Zijn overleden vader kon zo mooi verhalen vertellen dat Wim Hendrikse het zonde vond als die verhalen verloren zouden gaan. Hij besloot daarom boeken te gaan schrijven waarin ze zijn verwerkt. Met Zeeuws-Vlaanderen en Zonnemaire als decor.

Mariska den Hartog

ZONNEMAIRE – Als Wim even langs zijn ouderlijk huis aan de Dijk van Bommenede in Zonnemaire loopt, blijkt wel dat hij hier een geschiedenis heeft. Een van de buren komt naar buiten om hem hartelijk te groeten. "Ik dacht, die man ken ik! Eens even gedag zeggen," roept de man enthousiast. Onder het genot van een kop koffie in d'Ouwe Smisse vertelt Wim wat hij nu eigenlijk met het Schouwse dorpje heeft. "Ik heb hier als klein kind maar vier jaar gewoond, ik heb er ook niet heel veel bewuste herinneringen aan. Achter het huis aan de dijk lag een stinksloot, met een plank erover dat naar een tuintje leidde. Dat weet ik nog. Verder weinig."
Voor het werk van zijn vader verhuisde het gezin naar Zeeuws-Vlaanderen. In de verhalen die zijn ouders vertelden, kwam Schouwen-Duiveland en Zonnemaire in het bijzonder altijd weer terug. "Mijn vader Piet Hendrikse heeft best veel meegemaakt: de watersnoodramp en de oorlog. Tijdens de inundatie was hij een van de laatsten die het eiland van verlieten. In de oorlog is hij ondergedoken en naar Groningen gevlucht. Na de watersnoodramp moest hij de lijken uit de sloot halen. Die ervaringen hadden veel impact. Pas later in zijn leven ging hij er steeds meer over praten."        
In eerste instantie wilde Wim een boek over het leven van zijn vader schrijven. Maar hij vond dat hij toch te veel informatie miste om daarvoor de juiste balans te vinden. Hij creëerde een detectivebureau dat gerund wordt door de hoogbejaarde Richard Hamelink. Hij en zijn zoon Joop zijn de hoofdpersonen en komen op die manier enigszins in de buurt van de werkelijkheid. Zo kan Wim gemakkelijker de verhalen van zijn vader verweven in zijn boeken. Hij besloot dat het een serie van zes thrillers moest worden. Het tweede deel, Bloedband, is in april verschenen. Af en toe komt Wim vanuit Axel naar Schouwen-Duiveland om even sfeer te snuiven. "Dat helpt wel bij het schrijven. Maar meestal komt de inspiratie toch achter het bureau. Ik schrijf dagelijks een aantal uren in mijn kantoor, met een muziekje op de achtergrond. Schrijven is een eenzame bezigheid. Toch is dat wat ik altijd al wilde doen. Ik probeer het tempo aan te houden van een boek per jaar. Het derde deel van de serie is al in de maak."
Een fragment uit het boek Bloedband: "Als er een lijk in de polder dreef zag je het al van verre; er cirkelde een vlucht krijsende meeuwen boven. Het kon natuurlijk ook een koe zijn of een schaap, maar in ieder geval iets wat dood was. Een meeuw pikt eerst de ogen uit een lijk. Dat is vreselijk om te zien."

Reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox