Foto: Harmke Kik - Grootenboer

Column Marzas: nummer of gast?

Als ik op ons eiland iets op een terrasje bestel vraag ik me altijd dit af: wat zou ik thuis vertellen als ik een toerist was? Je hebt maar twee mogelijkheden: je bent een nummer of je bent een gast. Vorige week zat ik op een prachtig gelegen terrasje in de bergen van Tirol. Ik wachtte op mijn plekje in de zon, maar er kwam niemand. Ik wilde een halve liter bier bestellen uit traditie. Ik bestel dit nooit, alleen hier op deze plek.

Ik loop de Gasthof binnen maar er is kein Mensch. Dan hoor ik iemand lopen. Als ik roep komt een vrouw naar de bar. Ze lijkt verward. Ik bestel een halve liter bier, ze maakt de fles open en vraagt of ik gelijk kan afrekenen. Dan zie ik dat ze gehuild heeft. 'Wir müssen abschliessen' zegt ze. Er is blijkbaar iets ergs gebeurd. Ik durf niet te vragen wat. Mijn bier op het terras smaakt opeens anders. Maar ze lopen niet gelijk weg, ze moeten nog wat regelen en o ja, de tuinman een kop koffie brengen. Dan sluit de familie af. Toch wensen ze me een aangenaam verblijf verder. Dat ontroert me. Zelf getroffen blijven ze voor hun gasten zorgen. Nóg een groet. Ik hoor een auto wegrijden.

Als ik mijn lege fles wegzet zie ik opeens wat ze gedaan hebben. Er staat een overvol krat bier buiten. Er staan lege glazen. En er is een brief. Ze moesten helaas plotseling weg, lees ik, maar beste gasten, neem maar wat en leg maar wat geld neer. Ze wisten dat er nog vermoeide wandelaars en fietsers zouden komen. Ze trokken de deur niet voor zichzelf dicht, maar bleven denken aan anderen. Dat is bewogen ondernemen, dan ben je… een gast.

Meer berichten




Shopbox