Foto: Harmke Kik - Grootenboer

Column van Marzas: Kastanje uit Theresienstadt

We zijn naar Theresienstadt geweest. Een vreemde bestemming voor een koorreisje. Maar de leden van Waisisi uit Zierikzee wilden er per se zijn. Met eigen ogen wilden ze zien waar eens dat bizarre concentratiekamp was waar, naast alle vreselijke ellende, ook muziek gemaakt mocht worden. Dit allemaal als inspiratie voor een muzikaal project dat volgend jaar zal plaats vinden in Zierikzee. We zijn er geweest, maar we vonden het niet.

We reden het bastion binnen en kwamen op een groot plein met kastanjes in herfsttooi. Veel huizen hadden een lieflijk kleurtje gekregen. Het was een romantisch dorpje. Leuk voor een B & B. Was dit de plek waar het zwart van de mensen was, met altijd lawaai, gegil, geschreeuw, harde bevelen, modder en karren en gebogen voortrekkende mensen? Waar tussen – gek genoeg – tussen alle ellende door concerten werden gegeven, mensen zich vast klampten aan muziek, liederen, cabaret? De plek van de sadistische combinatie van hemel en hel? Het was er niet meer. Zelfs de stapelbedden in het museum waren nieuw gemaakt. En toch hebben we Theresienstadt gevonden. We vonden de plek niet zozeer in beschrijvingen maar we zagen hem in tekeningen van kinderen, in gedichten van kinderen, in liederen, muziek. We vonden hem in aangrijpende etsen met diepzwarte lijnen. Eén ets en je hield je adem in en het beeld kwam midden in de nacht terug. We waren op de plek waar eens de kinderopera Brundibar uitgevoerd werd, we waren op de plek waar Ilse Weber haar liederen voor kinderen zong. Hier gebeurde het. Midden op het plein in Theresienstad zagen we een kastanjeboom. De boom die er toen ook was en alles heeft gezien en gehoord. De kastanje van Theresienstadt… Een koorlid heeft een kastanje meegenomen naar Zierikzee. De kastanje is voor haar dochtertje. Het verhaal is nog niet afgelopen.

Meer berichten




Shopbox