Marijke Zuidwijk is een geboren vrijwilligster. Zo lang zij kan blijft zij zich met plezier inzetten voor anderen. Foto: Conny den Heijer
Marijke Zuidwijk is een geboren vrijwilligster. Zo lang zij kan blijft zij zich met plezier inzetten voor anderen. Foto: Conny den Heijer (Foto: Conny den Heijer)

Al achttien jaar gedreven vrijwilligster

Na jaren met haar man over de wereld gereisd te hebben voor zijn werk, kwam ze terug naar Walcheren. Daar stortte zij zich op het vrijwilligerswerk.

door Conny den Heijer

ZEELAND - Bevlogen vertelt ze over "haar meisje". Marijke Zuidwijk (74) bezoekt al jaren als vrijwilligster een cliënte van Gors. "Het is gewoon zo heerlijk als je iets voor een ander kunt betekenen. Ik hou haar gezelschap, ga eens een dagje met haar uit en ik leer van haar. Want als je niet oppast vul je zelf dingen in voor iemand met een verstandelijke beperking maar mijn meisje is heel goed in staat om zelf aan te geven wat ze wil."

Marijke is ook vrijwillig coördinator bij De Manteling Walcheren, de organisatie voor mantelzorg en vrijwilligers. Daar houdt ze intakes en zoekt de match tussen de vrijwilliger en de hulpvrager. "Je krijgt mensenkennis want je zoekt mensen bij elkaar waarvan je vermoedt dat het klikt en dat is een uitdaging. We controleren twee tot drie keer per jaar of alles goed verloopt tussen de vrijwilliger en de hulpvrager."

Als geboren vrijwilligster heeft Marijke ook geleerd om nee te zeggen. "Jaren heb ik gecollecteerd en koffie gezet bij de Oratoriumvereniging. Op mijn 70e ben ik gaan selecteren. Ik was er een beetje klaar mee om op mijn leeftijd afgewezen te worden aan de deur met mijn collectebus. Ik had geen zin meer om koffie te zetten bij de vereniging. Gelukkig werd dat direct overgenomen door een andere vrijwilliger. Kijk, ik ben helemaal niet egoïstisch maar er zijn dingen die wat minder leuk zijn. Mijn valkuil is dat ik me overal voor in zet. Ik wil nu alleen nog de dingen doen waar mijn hart ligt, bijvoorbeeld bij mijn meisje. Zij wil me graag bij de bespreking van haar zorgplan hebben iedere keer. Als haar gevraagd wordt wat ze graag anders zou willen zien, dan zegt ze steevast "Maakt me niet uit, als Marijke maar weer een jaar mag komen." Kijk, daar doe je het voor, dat is een stuk waardering. Op Kerstavond heeft mijn meisje bij ons gegeten. Zij mocht kiezen wat we aten: dat werd snert, want dat is haar lievelingsgerecht. Fantastisch."

 

Meer berichten