In de avond haalt André Kik zijn geit weer op en brengt hem naar zijn weitje. FOTO: Anneke Flikweert
In de avond haalt André Kik zijn geit weer op en brengt hem naar zijn weitje. FOTO: Anneke Flikweert (Foto: Anneke Flikweert)

André Kik houdt geiten in de stad

'Daar gaat de boer!' krijgt André Kik uit Zierikzee regelmatig te horen als hij een van zijn geiten naar een mals stukje gras in de buurt van de Nobelpoort brengt.

door Anneke Flikweert

ZIERIKZEE - In de avond haalt hij het dier dan weer op. Achter het huis van de familie Kik aan de Hofferstraat bevindt zich een onverwacht paradijs, met een geitenwei, een volière met allerlei vogeltjes, een royale moestuin en kippen. Schapen zijn er ook nog, maar die lopen langs de dijk bij de Nieuwe Haven. "Ik kan mijn dieren hier achter mijn huis houden, maar ik vind het ook leuk voor de mensen om ze bij de poort te laten grazen," vertelt André Kik. "Misschien zijn de geiten wel vaker op de foto gezet dan de Nobelpoort zelf. Mensen van allerlei nationaliteiten beginnen een gesprekje met me. 'Bij ons zie je dat niet,' zeggen ze dan. Mensen vragen ook vaak wanneer de geiten weer aan de gracht komen: ze kijken ernaar uit. De geiten moeten soms wel een beetje wennen aan de mensen en het verkeer en vooral aan de grote maaimachines van tegenwoordig. Ik vind het wel raar dat ik voor het gebruik van die dijken moet betalen, terwijl mijn schapen ze beheren, zei ik weleens tegen wethouder Joppe. Je moet de dingen koesteren vind ik en schapen op een dijk zijn een prachtig plaatje. Er zijn tegenwoordig al zo weinig dieren meer in en om de stad. Vroeger had elk gezin een geit, kijk: hier is een artikel uit een oude krant over een geitenkeuring aan de Slabberswerf. Een straat vol mensen met tientallen geiten. Het was de koe van de kleine man. Vroeger was het heel normaal dat geiten langs de kant van de weg het gras bijhielden. De gemeente regelde wie deze 'grasetting' in pacht kreeg, met de voorwaarde dat het terrein schoongehouden werd van distels."

Geiten eten niet zomaar alle gras, leren we van André. "Ze zijn kieskeurig en eten soms alleen de topjes. Het leuke van geiten is dat ze ieder hun eigen karakter hebben. Ze herkennen mij ook en mekkeren als ze mij zien. We houden de dieren niet om eraan te verdienen. Heel de familie geniet ervan. In vakanties of bij ziekte zorgt onze zoon voor de dieren. Vroeger molk ik de geiten ook. We hebben jarenlang geitenmelk gedronken: onze vier kinderen zijn ermee groot geworden. Maar inmiddels ben ik daarmee gestopt en laat ik de lammetjes gewoon de melk drinken."

Hoe komt hij erbij midden in de stad allerlei dieren te houden? Voor André is het vanzelfsprekend. Van jongs af aan had hij konijnen, daarna kwamen de vogels en vervolgens de geiten en de schapen. Hij was lid van de vogelvereniging Zang en Kleur die meer dan honderd leden had en toch ter ziele ging. Met zijn geiten deed hij vroeger mee aan keuringen en hij werd zelfs keurmeester en stamboekinspecteur. "Je let dan op type, rastype en bouw. Maar de animo voor het hobbyfokken nam af in Zeeland. In 1988 was de laatste geitenkeuring in Zierikzee." Op dit moment heeft André twee geiten en een bok en binnenkort verwacht hij lammetjes. Op de dijk grazen zo'n twaalf schapen.

Meer berichten