Links Ravi Poetai met daarnaast andere mensen van de velddienst. Achteraan Floortje tussen haar vader en moeder in, rechts haar zusje
Links Ravi Poetai met daarnaast andere mensen van de velddienst. Achteraan Floortje tussen haar vader en moeder in, rechts haar zusje (Foto: Ravi Poetai)

'Fijn om daar iets te kunnen doen'

In de meivakantie trokken tal van mensen erop uit. Voor Floortje van Gastel uit Nieuwerkerk was de vakantiebestemming én het doel wel heel bijzonder: haar familie ging vier weken naar het westen van Oeganda.

Anneke Flikweert

NIEUWERKERK - "Het begon met Ravi Poetai," vertelt Floortje, die in 3 mavo zit. "Hij komt uit Rotterdam en is bevriend met mijn oma en de hele familie. Ravi was al twee keer eerder naar Oeganda geweest en ging er nu weer voor acht maanden heen. Hij had het plan naar Oeganda te gaan om daar het geloof te prediken en langs de deuren te gaan, om mensen over de Bijbel, het geloof en de toekomst te vertellen. Dat doen wij hier ook, als Jehovah's Getuigen. In Oeganda is het toch anders om mensen over het geloof te vertellen: ze geloven daar ook in een God en begrijpen het sneller. Ze staan er meer voor open. Ze hebben ook best veel problemen, dat zie je als je buiten loopt. Als we dan vertellen dat er een betere toekomst is, is het fijn dat ze blij reageren. Mensen in Nederland reageren soms ook positief, maar ze denken wel eerder dat alles op te lossen is met geld. In Oeganda zijn ze blij dat God een betere toekomst aan hen belooft. Dat is leuk om te kunnen vertellen."

Communiceren met de Oegandezen was soms lastig, al spreken de meesten wel Engels, maar ook Luganda en allerlei dialecten.Via de website jw.org konden Floortje en haar familie zich daarop voorbereiden: daar zijn filmpjes te vinden met informatie in 976 talen, bijvoorbeeld met uitleg over wat een Koninkrijkszaal is. Floortje: "In Oeganda zijn ook Koninkrijkszalen, maar mensen moeten daar soms wel anderhalf uur voor lopen. Zo was er een vrouw die nog maar een week geleden bevallen was en toch met haar baby'tje daar naar toe kwam." Wat ook bijzonder was, vertelt Floortje, is dat ze in Oeganda achterna werd geroepen: 'Muzungo!' "Zo noemen ze witte mensen." Floortje ging naar Oeganda met haar ouders, haar broertje van 6 en haar zusje van 12. Ze vroegen officieel verlof aan voor hun bijzondere bestemming. De verste reis tot dan toe was naar Griekenland. Ze moesten een visum regelen en ingeënt worden tegen gele koorts en hepatitis A en B én malariapillen slikken. Floortje; "Je kunt in boekjes lezen dat de mensen daar zo aardig zijn, maar als je daar bent, ervaar je pas écht hoe dat is. In Nederland zijn mensen vaak druk of boos, in Oeganda zijn ze heel rustig en relaxt. We namen ook spulletjes mee voor een schooltje: papier, potloden, pennen en gummetjes. Je kan natuurlijk niet elk schooltje helpen, dat is jammer. Maar het geeft een fijn gevoel dat we iets hebben kunnen doen." Floortjes ouders zouden wel in Oeganda willen wonen, maar voor de kinderen is dat op dit moment niet handig. "Ik ga volgend jaar mijn examenjaar in en mijn zusje gaat naar de middelbare school. En ik mis daar wel de vrienden en bekenden om me heen en ook de luxe, dat is wel raar om van jezelf te ontdekken. Ik heb geleerd dat ik in Nederland tevreden moet zijn met wat we hebben. Ik vind het leuk om mensen over het geloof te vertellen, dat doe ik ook elke zaterdag in Nederland. 'Velddienst' noemen we dat. Vaak weten mensen niet precies wat ons geloof inhoudt, of hebben ze er een verkeerd beeld van. Het mooie van ons geloof is dat het over de hele wereld hetzelfde wordt gepredikt: we gaan een goede toekomst krijgen, in het paradijs.

"De opdracht van de Bijbel is prediken en als het mogelijk is daar waar de behoefte groot is. Jehovah's Getuigen verkondigen dat de mensen een hele mooie toekomst tegemoet gaan. In Oeganda wonen meer dan 30 miljoen mensen, waarvan 8179 Jehovah's Getuigen. In Nederland wonen nu 17.218220 mensen, waarvan 29.603 Jehovah's Getuigen.

Meer berichten