Een aantal van de enthousiaste vrijwilligers van de taakgroep Bunkers, voor de vierde zaterdag aan het graven. FOTO: Anneke Flikweert
Een aantal van de enthousiaste vrijwilligers van de taakgroep Bunkers, voor de vierde zaterdag aan het graven. FOTO: Anneke Flikweert (Foto: Anneke Flikweert)

'Het is uiteindelijk een heel avontuur: net een jongensboek'

Het blijft een bijzondere ervaring: je loopt door duinen en bossen en alles ziet er vredig uit, tot je ineens beseft dat je een bunker tegenkomt tussen al dat natuurschoon.

door Anneke Flikweert

BURGH - In de Burghse Schoole is er tot en met oktober een expositie, waarin je alles te weten kunt komen over de bunkercomplexen van de Atlantikwall. Vanaf 1942 werden bomvrije bunkers, mijnenvelden en geschut aangelegd, om zo met relatief weinig manschappen een landing te kunnen voorkomen. Bunkercommandant Jochem Lange was leidinggevende van de batterij Westerschouwen. De stelling had een enorme omvang en bestond uit ongeveer 130 bouwwerken.

De verschillende bunkers op ons eiland zijn niet toegankelijk voor het publiek, zoals wel het geval is op Walcheren en dat is best jammer. Om daar verandering in te brengen is de taakgroep Bunkers op dit moment hard aan het werk met het toegankelijk maken van de zogenoemde Vleugelbunker of Walvisbunker in de Zeepeduinen. Afgelopen zaterdag waren ze al voor de vierde keer een hele dag aan het buffelen, in de bunker aan het eind van de Moolweg in Burgh. "Af en toe komen passanten hier om de hoek kijken, maar het is absoluut nog niet de bedoeling dat mensen nu al in de bunker komen kijken: véél te gevaarlijk," waarschuwt André Hendrix. Het groepje bestaat uit een bonte mengeling van vrijwilligers: van jong tot oud, variërend van heuse 'bunkerspotters' tot enthousiastelingen die zich aanmeldden en niet meer weggingen.

In de bunker werd zand gestort, zodat hij de afgelopen 26 jaar niet meer toegankelijk was. Het doel van de taakgroep Bunkers is al dat zand weer eruit te graven en de bunker uiteindelijk veilig toegankelijk te maken voor het publiek. Dat bleek veel meer werk dan gedacht: de bunker ligt op een hoog duin en is te bereiken via een stalen trap met 63 treden. Het streven is dat er tijdens de Open Monumentendag, op 14 september, een deel van de bunker toegankelijk zal zijn. André Hendrix: "Er komt ook licht in. En de lucht binnen is nu heel slecht: we lopen met een masker op. Het is uiteindelijk een heel avontuur: net een jongensboek. Eigenlijk begon het met een idee van Jaap Landegent. Er zijn natuurlijk veel verhalen over de bunkers en mensen hebben er vroeger als kind in gespeeld, dus het is een soort magische plek. Uiteindelijk was er een grote vergadering en meldden zich mensen aan die aan de slag wilden. We moesten overleggen met diverse partijen: de gemeente, provincie en Natuurmonumenten. En nu zijn we, na heel veel kuub zand te hebben verwijderd, bezig met het blootleggen van kabelgoten en we moeten nog muren schoonmaken. We hebben heel veel verrassende dingen gevonden: enorm veel vuilnis, twee vlammenwerpers, hulzen en muntjes en een luik in de bodem, waarvan we nog steeds geen idee hebben waar het naar toe leidt."

Volgend jaar gaat de Walvisbunker veilig en wel open voor publiek. Tot dan is het nog even geduld hebben.

Vijf musea op ons eiland blikken terug op het laatste oorlogsjaar. In de Burghse Schoole aandacht voor de Atlantikwall, met het persoonlijke verhaal van bunkercommandant Jochem Lange. In de duinen en bossen van de Kop van Schouwen zijn veel resten van bunkers te vinden, soms verborgen onder het zand, of deels afgebroken en soms zelfs omgebouwd tot woning. Zie www.burghseschoole.nl Geopend woensdag t/m zaterdag 13.00 -16.00 uur. Voor meer informatie over de Atlantikwall zie: www.bunkersite.com

Meer berichten