De verschrikkelijke armoede vergeleken met hier valt nog steeds op. FOTO: Johan Flikweert
De verschrikkelijke armoede vergeleken met hier valt nog steeds op. FOTO: Johan Flikweert (Foto: Johan Flikweert)

'De verschrikkelijke armoede vergeleken met hier valt nog steeds op'

In 1994 ging Johan Flikweert uit Bruinisse voor het eerst naar Roemenië. Hij kwam daar in contact met André Muit, die in de stad Bacau aan de slag ging voor de Stichting Hulpverlening door Christenen in Roemenië (HCR).

door Anneke Flikweert

BRUINISSE - Johan was onder de indruk van de omstandigheden waarin de Roemeense bevolking leefde en besloot zich in te gaan zetten voor de kwetsbare kinderen, jongeren en gezinnen daar. Ook Johans vrouw Corrie ging naar Roemenië en sloot de bevolking in haar hart. "In eerste instantie was André uitgezonden voor drie jaar," vertellen Johan en Corrie Flikweert. Inmiddels is het 25 jaar later- een jubileum. Er is van alles gebeurd in de tussentijd. André Muit is nog steeds in Roemenië aan de slag en leidt nu een professionele organisatie met 62 Roemeense medewerkers. "Het begon met hulpverlening," vertellen Johan en Corrie, "en gaandeweg kwam er iedere keer een project bij. In de beginjaren ging er regelmatig een vrachtwagen met spullen naar Roemenië. Nu is dat minder: we willen de mensen op pad helpen zodat ze weer zelfstandig worden en niet afhankelijk zijn van noodhulp." Gelukkig erkent de Roemeense overheid ook de kwaliteit van de zorgverlening en neemt daarom de bekostiging voor een groot deel over. Corrie: "Psychiatrie heeft in Roemenië weinig waarde, dus dat wordt hoofdzakelijk vanuit Nederland betaald. Gehandicaptenzorg is er niet. En ook nieuwe projecten worden eerst vanuit Nederland gefinancierd. Het is een kwestie van voortschrijdend inzicht."

In de afgelopen 25 jaar is er gelukkig het een en ander veranderd. Johan: "De verschrikkelijke armoede vergeleken met hier valt nog steeds op. Op het platteland is geen stromend water, geen gas, mensen koken op hout. En hier hebben we uitgebreid meubilair in huis, terwijl ze daar hooguit een tafel en een bank hebben, die ze ook voor andere doeleinden gebruiken. Heel veel gebeurt nog met paard en wagen. En vroeger zaten er gaten in de wegen, dat wordt nu wat beter: er wordt meer op veiligheid gelet."

Johan en Corrie zamelen op allerlei manieren fondsen en hulpgoederen in voor de Stichting HCR. Ze staan op de verschillende markten en braderieën op ons eiland en verkopen daar handgemaakte producten, maar mensen weten hen ook te vinden met bruikbare kleding. "Het is geweldig om ginds te komen en te merken hoe blij je mensen maakt. Het gaat niet alleen om spullen brengen: alleen al het feit dat je aan die mensen denkt doet hen goed. Terugkomen is belangrijk. Mensen moeten weten dat ze niet vergeten worden."

Inmiddels zijn er voorzieningen voor mensen met verstandelijke beperkingen, een revalidatiecentrum voor personen met lichamelijke beperkingen, kamertraining voor jongeren in problemen, hulp voor slachtoffers van mensenhandel, dagverblijf 'De Dolfijn' voor kinderen met autisme in Bacau en Roman, projecten in het onderwijs, projecten in de gezondheidszorg, bureau voor sociale raad en bijstand, andere sociale projecten en nog heel veel 'diverse' projecten.

Meer berichten